Daniel Felipe Martinez mag terugkijken op een uitstekende Giro d'Italia. Achter 'alien' Tadej Pogacar was de Colombiaan van BORA-hansgrohe de beste van de gewone stervelingen, getuige zijn tweede plaats in het algemeen klassement. En daar was de Zuid-Amerikaan natuurlijk maar wat blij mee!
Ook in de voorlaatste etappe, welke twee maal de loeizware Monte Grappa aandeed, was Martinez bij de pinken. Pogacar volgen was iets te veel gevraagd, zijn naaste belagers bestoken met aanvallen ging hem goed af. Op een zeker moment was hij enkel met Einer Rubio en Antonio Tiberi over, een groepje waaruit hij zelfs nog trachtte te ontsnappen. Dat bleek tevergeefs, maar met een derde plaats in de daguitslag mag Martinez uiteraard tevreden zijn. 'Dit was misschien wel het grootste wielerproject uit mijn leven', duidde hij na afloop bij onder meer Cycling Pro Net.
'Er kwamen veel bekenden van me kijken bij deze rit, dus was ik extra gemotiveerd en geïnspireerd om mezelf te tonen', ging de runner-up in de 'strijd' om het roze verder. 'Ik dacht ook de gehele dag aan mijn kinderen. Hopelijk zien ze dit ooit op een dag terug en herinneren ze het zich nog. Dat meen ik uit de grond van mijn hart. Ik heb hier heel hard voor moeten werken. Misschien pakten niet al mijn plannen even goed uit, maar dat hoort er nu eenmaal bij in de koers en in het leven. Het gaat erom dat je doorgaat en volhardt. Ik kan zeggen dat ik dankzij God zo'n goede prestatie heb geleverd', aldus een duidelijk religieuze Martinez, die ooit al eens vijfde werd in de Giro.
Op de vraag of dit een teken is van zijn groeiende capaciteiten in etappekoersen van drie weken, blijft Martinez voorzichtig. 'Nou, dat kan ik niet vertellen. Het is heel moeilijk om dat te zeggen, ondanks dat het goed ging in deze Giro. Mannen die drieweekse wedstrijden goed verteren zijn vaak dezelfde jongens. Die vind je altijd terug in de top-tien. Ik verbeter ook stap voor stap in dat soort werk. Waarschijnlijk omdat ik mijn eigen plannen hanteer, mijn eigen pad kies, mijn eigen tempo bepaal en doe wat God wil', klinkt het andermaal theologisch.
Martinez sprak ook over moeilijke momenten in de Giro. 'Die waren er natuurlijk wel. Toen ik aan de ronde begon, was ik niet in allerbeste gezondheid. Dat was wel een klein probleempje. Ook kreeg ik in een van de eerste ritten een fikse klap op mijn schouder, al viel ik toen gelukkig niet. Daar had ik ook maar een beetje last van. Dat scheelde allemaal wel.'
Tot slot wilde Martinez graag alle Colombiaanse fans bedanken. 'Ik wil graag alle mensen in Soacha begroeten', doelt hij op zijn geboorteplaats. 'Iedereen daar heeft me jarenlang gesteund. Ook wil ik graag de Colombianen in het algemeen bedanken. Zij hebben me de afgelopen weken superveel kracht gegeven. Alle mooie gebeden en wensen die ze me stuurden, werden hier oprecht gevoeld.'
Lees het artikel op de mobiele website