De koninginnenrit van de Vuelta a Espana naar de Col du Tourmalet zal de boeken ingaan als bijltjesdag in de Vuelta a Espana: met Remco Evenepoel, Joao Almeida en ook Lenny Martinez verloren er drie potentiële protagonisten het uitzicht op een serieuze eindnotering in de Spaanse ronde.
Evenepoel en Almeida schreef je vooraf al op als podiumkandidaten, terwijl de jonge Martinez zich via een vlucht plots in de rode leiderstrui fietste. Richting de Tourmalet betaalde hij cash voor die eerdere inspanningen in de Vuelta. Martinez werd achttiende, op meer dan acht minuten van winnaar Jonas Vingegaard. In het klassement zakte hij van vijf naar veertien.
'Ik maakte de fout door al vroeg achterin te zitten', stak hij zijn hand na afloop deels in eigen boezem. 'Vervolgens wilde ik niet té snel opschuiven, omdat het tempo zo hoog lag. Het was zeker geen gemakkelijke dag, op de Spandelles had ik ook last van koude rillingen. Ik hield echter vol en kon in de afdaling terugkomen.'
'Aan de voet van de Tourmalet voelde ik al dat mijn benen, of beter gezegd het hele lijf, compleet leeg waren. Door Michael Storer kon ik de verliezen nog wat beperken, maar ik had niets meer over. Het was vechten tot het einde, wat ik na al het werk van mijn ploeggenoten in de afgelopen twee weken ook moest doen.'
Ploegleider Benoit Vaugrenard sluit zich daarbij aan. 'Lenny had fysiek gewoon niets meer over, maar hij is blijven vechten. Dat is onderdeel van zijn leercurve, daardoor leer je het meest. We gaan nu kijken hoe we de rest van de ronde aan gaan pakken. Onze renners zijn heel moe: de tijdslimiet stond heel scherp en ze hebben moeten vechten tot het einde. Het was een heel zware rit.'
Lees het artikel op de mobiele website