Bij Lotto-Dstny zijn ze de eerste weken van 2024 aan het vliegen. De Belgische formatie is de laatste jaren flink verjongd en pakte in januari en februari al uit met vijf overwinningen. Lennert Van Eetvelt won Trofeo Serra Tramuntana, maar stond vooral in de spotlights met rit- en eindwinst in de UAE Tour. Zaterdag in Strade Bianche waren de ogen dan ook op hem gericht, maar het was Maxim Van Gils die zichzelf de langverwachte doorbraak op het hoogste podium gunde. In de schaduw van zijn goede vriend Van Eetvelt hoopte de 24-jarige Belg in Toscane al uit te pakken en dat kwam uit.
Van Gils mocht net als Van Eetvelt al terugkijken op een uitstekende start van het seizoen. In een door een boerenprotest onthoode Ruta del Sol stuntte hij met winst in de tijdrit van vijf kilometer, die diende als enige rit van de week. Hij versloeg er mannen als Juan Ayuso (UAE-Team Emirates) en Antonio Tiberi (Bahrain Victorious). Tijdens het Openingsweekend zagen we Van Gils vervolgens bij de besten in de Faun-Ardeche Classic op zaterdag (vijfde) en Drome-Ardeche Classic op zondag (derde).
De jonge Van Gils startte in 2022 en 2023 ook al uitstekend aan het seizoen, toen twee keer in de woestijn. Een goede winter draaien, daar weet hij dus wel raad mee. 'Vorig jaar had ik niet zo’n goede winter, omdat ik toen ziek werd. Ik begon toen pas eind december met trainen, maar nu heb ik vanaf november goed kun trainen. Ik ben in december een week met Harm (Vanhoucke, red.) en zijn gezin naar Spanje geweest. Daar hebben we ook goed gewerkt en lol gemaakt. Niets extreem tot dan, pas na de feestdagen kwam het eerste trainingskamp met de ploeg. Vanaf daar was het volle focus, ook daarna op Tenerife hebben we goed gewerkt', vertelde hij twee dagen voor Strade Bianche al aan In de Leiderstrui.
'Ik was vorig jaar ook al wel vrij goed, denk ik', vervolgde hij, antwoordend op de vraag of hij er afgelopen winter wat procenten bij heeft kunnen doen. 'Ik denk dat ik geen gigantisch grote stap voorwaarts heb gezet, zoals ik dat twee winters geleden wel deed. Een klein stapje erbij, dat is goed. Vorig jaar was ik ook goed in de eerste periode van het jaar, tot aan de Ardennen. Ik denk wel dat ik nu iets beter ben.'
Zaterdag in Strade Bianche stond de eerste, echte test op het programma. Van Gils deed de wedstrijd de afgelopen twee jaar ook al en wist dus wat hem te wachten staat. 'Ik vind Strade Bianche een heel mooie wedstrijd, al moet je een beetje geluk hebben met lekke banden of andere pech. De verkenning van een wedstrijd vind ik doorgaans niet heel tof, maar donderdag heb ik me goed geamuseerd. Een heel mooie omloop, en in de wedstrijd is het ook altijd een open koers, vanaf ver', zei hij er vooraf over.
Dat de organisatie er zaterdag voor het eerst een extra finalelus in legde en de afstand daarmee van 185 klom naar 215 kilometer, daar had Van Gils gemengde gevoelens over. 'Ik heb dit jaar nog geen wedstrijd gereden boven de 200 kilometer, maar de laatste twee seizoenen was ik dan altijd wel vrij goed. Ik vind dat extra lusje wel jammer, ook voor de beelden van de wedstrijd. Het is niet echt een toevoeging, ze hadden beter ergens in het begin vijftien kilometer erbij gedaan. De finale had ik liever zo gehouden zoals die was. Maar ik vind het wel goed dat deze race wat langer is geworden, want ik was vorig jaar gewoon goed in races als Milaan-Sanremo, Luik en Lombardije. Ik moet in het begin altijd een beetje warm worden en heb wel anderhalf á twee uur nodig om echt over volledige krachten te beschikken. Voor Monte Sante Marie zou ik wakker moeten zijn, ja.'
Dat bleek in Strade Bianche, al was er van die opwarmtijd niet veel te merken. 'Ik had vrij goede benen vanaf de start. Aanvankelijk probeerde ik nog met Pogacar mee te gaan, maar hij ging te snel', klonk de analyse na afloop bij VTM. 'Plots was hij weg. Dit is een bevestiging dat deze koers mij goed ligt, maar Lennert en ik rijden al een heel seizoen goed. We hebben een sterke ploeg op alle vlakken. Dat laten we vandaag zien. Ik geniet hiervan, maar ik ben vooral ook heel moe.'
Lees verder onder de foto!
De grote vraag was voor het wielerpubliek: hoe gingen Van Gils en Van Eetvelt zich verhouden tot mannen als Tadej Pogacar en Tom Pidcock? In het Franse eendagswerk kwam Van Gils dergelijke namen nog niet tegen, al benadrukte hij al dat die races in de Ardeche loodzwaar waren. 'Die Franse koersen worden enorm onderschat, denk ik. Het zijn altijd superlastige wedstrijden, op een hoog niveau en met een goed deelnemersveld. Veel goede Franse coureurs, maar ook Ayuso en Skjelmose deden mee. Koud, wind… Twee lastige dagen.'
Pogacar bleek zaterdag desondanks een ander verhaal, maar dat wist het Lotto-Dstny-talent eigenlijk al wel. 'In Drone-Ardeche weet ik dat ik in principe mee moet kunnen met de besten, als ik op mijn tanden bijt. Maar Pogacar is zoals Remco Evenepoel, die heeft zoveel talent. Als zij gaan, moet je hopen dat je heel goede benen hebt, of dat ze niet te rap gaan. De ploeg verwacht van mij wel dat ik dit seizoen met de besten ga zijn, dat is wel de bedoeling. Ik zal geen renner zijn die drie weken lang iedere dag zal presteren. Ik vind vooral die langere eendagskoersen leuk, en de rondjes van een week of tien dagen. Drie weken is te lang, dan wil ik graag iets anders en lekker mee in de vlucht. Lennert is daar veel meer mee bezig.'
Diezelfde Van Eetvelt ondervond samen met Van Gils hoe het is om tegen Pogacar te rijden. 'Toen Tadej ging, waren mijn benen helemaal verkrampt van de kou. Hij is gewoon van een andere wereld', stelde hij na afloop tegenover deze website. 'Het was een zware dag, maar gelukkig was Maxim heel erg goed. We hebben besloten om vol voor hem te rijden en ik had er veel plezier in om zo te koersen. Op het einde kwam ik er wel door en voelde ik me supergoed, maar Maxim was dat ook. Echt super gedaan van hem, heel blij dat we met hem op het podium staan.'
Lees verder onder de foto!
Van Eetvelt is met Van Gils de toekomst van Lotto-Dstny, dat bleek in Strade Bianche. De twee schelen twee jaar (22 om 24), maar kennen elkaar heel goed, zo blijkt. 'We liggen bij elkaar op de kamer en zijn allebei heel gemotiveerd. We komen goed overeen, hebben bij de opleidingsploeg ook al vaak met elkaar op de kamer gelegen. We kennen elkaar goed, al zijn we wel als zwart en wit. Totaal verschillend, maar dat matcht wel. We hebben het niet veel over de koers, we babbelen gewoon over domme dingen', vertelde Van Gils op donderdag over hun relatie.
Wat bedoelt Van Gils dan precies met zwart en wit? Hij lachte, en gaf toen eerlijk antwoord: 'Ik kan goed met veranderingen omgaan. Ik ben nuchter, terwijl Lennert zich altijd stipt aan de dingen houdt en het moeilijker heeft met veranderingen. Bij hem is altijd alles perfect, dat is een voordeel. Bij mij misschien niet altijd.' Weer volgde een glimlach, helemaal toen werd gevraagd wanneer de koers van Van Gils geslaagd was op zaterdag. 'Als iemand van ons top vijf eindigt, dan mogen we tevreden zijn. Of dat nu Lennert is of ik… Het liefst mezelf, natuurlijk. Je wil zelf altijd de beste zijn, maar het is een moeilijke koers. Als je in het begin al drie keer lek rijdt en je krachten al wat hebt verspeeld, zal het moeilijk worden. Als Lennert dan frisser is, zal het voor hem zijn. We willen de finale zo fris mogelijk beginnen.'
De rest is geschiedenis...
Bram van der Ploeg (Twitter: @BvdPloegg | e-mail: b.vanderploeg@indeleiderstrui.nl)
Heb je al een TV-aanbieder voor het F1-seizoen van 2024? Bekijk de opties hier. Of bestel rechtstreeks bij Viaplay of F1TV.
Lees het artikel op de mobiele website