Tadej Pogacar heeft met twee vingers in de neus Luik-Bastenaken-Luik 2024 gewonnen. Na een spetterende koers met lange finale was hij uiteindelijk de sterkste, met een verwachte aanval en daaropvolgende solo op La Redoute. Hoe knap de nieuwe solo-onderneming van de Sloveen ook was, Mathieu van der Poel maakte in de verre achtergrond misschien nog wel meer indruk met een derde plek achter de tevens weggereden Romain Bardet.
254,5 kilometer op het menu, en dus alle tijd van de wereld om een ongevaarlijke groep de ruimte te geven. Gil Gelders (Soudal-Quick Step), Rémy Rochas (Groupama-FDJ), Enzo Leijnse (dsm-firmenich PostNL), Christian Scaroni (Astana), Lilian Calmejane (Intermarché-Wanty), Ivan Romeo (Movistar), Fabien Doubey, Paul Ourselin (TotalEnergies) en Loïc Vliegen (Bingoal-WB) waren de gelukkigen. Ze reden maximaal vier en een halve minuut bij elkaar.
Gezamenlijk buffelden ze de Côte de Bonnerue en Côte de Saint-Roch, met UAE Team Emirates dat al snel een man op kop zette en zo geen geheim maakte van de ambities. Sjoerd Bax hield het verschil stabiel, alvorens het peloton richting de laatste honderd kilometer op stoom raakte. Er kwam een belangrijke fase met lastige beklimmingen aan, en dus wilde iedereen vooraan zitten. Het verschil naar voren daalde gigantisch snel, tot onder de minuut richting de voet van de Côte de Mont-le-Soie.
Lees verder onder de video
De vroege vlucht kreeg desondanks weinig televisie-tijd, want bij het ingaan van de laatste honderd kilometer zagen we plots een valpartijtje. Mathieu van der Poel kon er omheen sturen, maar zat in die fase dus niet vooraan. Dat kostte hem niet veel later de kop, toen er veel massaler gevallen werd. Geen grote gewonden, wel een enorme groep renners die moest wachten tot ze verder konden. Naast Van der Poel stonden ook Tom Pidcock (INEOS), Valentin Madouas, Romain Grégoire (Groupama), Aleksandr Vlasov (BORA) en Pello Bilbao en Wout Poels (Bahrain) erbij.
Niet echt een probleem, ware het niet dat Israel-Premier Tech op kop vól besloot door te rijden. Bij de start van de Côte de Wanne waren de laatste vluchters er zo al aan voor de moeite. Van der Poel en consorten werden in no-time op anderhalve minuut gereden. Koers over? Niet meteen, want Israel-Premier Tech had z'n mannen opgerookt en UAE Team Emirates nam weer over. Dat ging een stukje trager en dus besloten meerdere mannen op de Côte de Stockeu (twaalf procent gemiddeld!) de oversteek te wagen. Pidcock, Grégoire en Mauri Vansevenant reden er rap tijd vanaf, ook dankzij helpers die zich lieten terugzakken uit groep één.
Lees verder onder de video
Van der Poel bleek samen met onder meer Vlasov en Bilbao te zitten, maar ook zij maakten tempo. Bahrain en BORA namen hun verantwoordelijkheid en zo kwamen ze allemaal tussen de auto's over de top van de Côte de la Haute-Levée weer terug. Met nog zeventig kilometer voor de wielen - en dus een achtervolging van bijna dertig kilometer - kon iedereen even uitblazen. UAE leidde de boel en maakte tempo op de Col du Rosier, en daarna kon de blik op de combi Côte de Desnié - La Redoute. Kostbare tijd voor de eerder gelosten om even bij te tanken. Zij hadden een flinke jas uitgedaan.
Op de Redoute richtte iedereen de blik op Pogacar, en niet voor niets. Domen Novak deed nog één stevige beurt voor de Sloveen en daarna was het knallen geblazen. Pogacar ging, kreeg nog heel even Richard Carapaz van EF mee, maar het werd gewoon een solo. Daar achter was de rest aan elkaar gewaagd, maar in tien kilometer tijd reed Pogacar er vervolgens een minuut van weg. Van der Poel was nog vol in the mix voor een ereplaats, met de eerste plek die in deze fase al weg leek.
Lees verder onder de video
Ben Healy was namens EF de eerste die na de Redoute wegreed uit een enorme groep vol mooie namen. De Ier kreeg Romain Bardet (dsm) mee en er kwamen niet veel later met Benoît Cosnefroy (AG2R) en Gregoire (Groupama) nog eens twee Fransen bij. Bahrain Victorious en INEOS Grenadiers zetten allebei een mannetje op kop van de groep erachter, op zo'n vijftien seconden. Bahrain had Pello Bilbao aan boord voor de podiumplaatsen en INEOS rekende nog op Egan Bernal en Pidcock. Côte de la Roche-aux-Faucons was - met 1,3 kilometer aan 11 procent gemiddeld - de laatste échte hindernis die eraan kwam. Mét smerige uitloper erna...
Op de loeisteile klim was het man-tegen-man, met Bardet die uiteindelijk als enige écht wegreed. Daarachter werd het groepje kleiner, met een actieve Healy, ploegmaat Carapaz, een sterke Bernal, Alexey Lutsenko, Tiesj Benoot, Maxim Van Gils en Cosnefroy als gegadigden. Mattias Skjelmose moest z'n onderkoeling in de Waalse Pijl bekopen en stond geparkeerd. Van der Poel reed een geweldig sterke wedstrijd, en moest hopen dat het stilviel ervoor, om nog te kunnen strijden voor top tien.
Op de uitloper van Côte de la Roche-aux-Faucons bleef Bardet knap vooruit, omdat het erachter hollen en stilstaan was. Dat gaf Van der Poel energie, om er samen met Pidcock en Bauke Mollema naartoe te rijden. Zo hadden we Pogacar die met twee vingers in de neus naar de zege reed en Bardet die door het gepoker achter hem naar zilver knalde. De sprint om plek drie was verrassend voor Van der Poel, die zo een bizarre koers tot een knap einde bracht.
Lees het artikel op de mobiele website