Als er één man de jojo van deze Giro d'Italia is, dan is het Romain Bardet wel. De kopman van dsm-firmenich PostNL kende op dag zestien andermaal een lastige dag, waardoor er na meerdere mindere momenten ondertussen wel te concluderen valt dat er een patroon te ontdekken is: de taaie Bardet heeft koersdagen nodig om top te zijn.
Dat begon al in het openingsweekeinde, waar de Fransman stevig tijd verloor. Daags na de eerste rustdag sloop hij daardoor mee in de kopgroep, maar destijds bleek Valentin Paret-Peintre van Decathlon AG2R hem te snel af te zijn. Na afloop van die rit concludeerde Bardet dat hij er na een rustdag altijd even in moet komen, wat één week later nog maar eens bevestigd werd.
De klimmer zette zondag nog de toon tussen de andere klassementsrenners, maar moest er dinsdag vanaf toen het peloton nog circa dertig man bevatte. Met de hulp van ploeggenoten Gijs Leemreize en Kevin Vermaerke werd de schade nog enigszins beperkt: aan de meet was het verdict 1.19 minuut ten opzichte van winnaar Tadej Pogacar, wat een halve minuut ten opzichte van de andere concurrenten was.
Lees verder onder de foto.
Coach Matt Winston deed na afloop het verhaal namens dsm-firmenich PostNL. 'Het was een zeer snelle dag, zeker met het vlakke begin. We hadden het idee om mee te zitten in de ontsnapping, maar het was al vrij snel duidelijk dat enkele andere ploegen deze kort zouden houden en dat het een rit voor de klassementsmannen zou worden.'
Op die manier hielden de knechten van Bardet - die ploeggenoot Julius van den Berg zagen afstappen - hun kruit droog, wat aan het einde goed uitkwam. 'Als groep zaten we goed bij elkaar richting de finale. Jammer genoeg had Romain een slecht moment op de Passo Pinei, maar we komen hem vrij snel goed omringen daarna.'
'Ze lieten geweldig ploegenspel zien en door kalm te blijven wisten we Romain net voor de steile slotkilometers terug te brengen', zag Winston. 'Vanaf dat moment reed Romain volle bak tot aan de meet om zijn verlies te beperken, wat hij - gezien zijn concurrenten - goed gedaan heeft.' Hij staan nog altijd zevende, maar voelt de hete adem van Einer Rubio en Filippo Zana inmiddels wel in de nek. Het gat naar de top vijf (Thymen Arensman en Antonio Tiberi) werd ook groter.
Lees het artikel op de mobiele website