Met het uitvallen van de twee belangrijkste troefkaarten - Cian Uijtdebroeks en Olav Kooij - is de Giro d'Italia toch een andere wedstrijd geworden voor Visma | Lease a Bike. Dat wil zeggen dat de Nederlandse ploeg zich nu vooral op aanvallen focust, iets wat we hen de voorbije dagen al veelvuldig zagen doen. Ook in de door Julian Alaphilippe gewonnen muurtjesrit koos de ploeg voor het offensief, ditmaal met Attila Valter.
'Het is de eerste dag dat ik erachter kwam hoe lastig het is met nog vier jongens in koers', vertelt de Hongaars kampioen - die uiteindelijk als 44ste over de meet kwam - in gesprek met Eurosport. 'Wanneer er zo'n grote kopgroep is, is het veel fijner om met meerdere jongens voorin te zitten. Dat is voor onze ploeg een stuk moeilijker geworden. Toch laten we onze koppen niet hangen.'
'Als je je goed voelt, is het natuurlijk doenbaar. Maar ik denk dat ik wat ervaring miste om goed uit te kienen hoe ik het in mijn eentje moest aanpakken in zo'n grote groep', vervolgde Valter op eerlijke toon. 'Edoardo (Affini, red.) was er uiteraard ook eventjes bij, maar hij was een dag eerder ook al mee in de vlucht. Dat had hem veel kracht gekost, waardoor hij al snel de groep moest laten gaan. Toen dan de belangrijke schifting gemaakt werd, kon ik de voorste renners niet volgen.'
Valter gaf ten slotte te kennen dat hij hoopt op steun van anderen, maar dat dat niet het juiste plan bleek. 'Dat is balen. Ook merkte ik dat je in zo'n muurtjesetappe heel veel focus legt op de muurtjes zelf, maar dat je minder rekening houdt met andere belangrijke dingen. Maar chapeau aan Alaphilippe en zijn medevluchter Mirco Maestri. We kwamen geen meter dichterbij en het was een lange poging.'
Ook in een iets later op de ploegsite gepubliceerd persbericht liet Valter van zich horen. Aldaar lazen we logischerwijs eenzelfde soort quotes, al sprak hij daar ook nog wat meer over zijn poging om mee te zitten in de vlucht van de dag. 'Ik voelde mezelf goed in orde. Het was een knotsgekke en snelle etappe. Ik probeerde aan het begin van de rit mijn instinct te volgen. Ik wist dat de eerste de beste uitvalspoging niet de juiste zou zijn. Ik belandde uiteindelijk in een sterke groep, maar misschien was die groep wel iets te groot.'
Lees het artikel op de mobiele website