Parijs-Roubaix is een wedstrijd met honderd verhalen, en dus verzamelen we met alle liefde de quotes van de hoofdrolspelers in de Hel van het Noorden. Wie reden er net buiten de prijzen en waardoor kwam dat? In de Leiderstrui noteert...
Politt streed in een groepje achter winnaar Mathieu van der Poel om de titel 'best of the rest'. Jasper Philipsen en Mads Pedersen completeerden het podium, waardoor de Duitser van UAE-Team Emirates tevreden moest zijn met plek vier. 'Ik voelde me vrij goed vandaag, maar Alpecin-Deceuninck heeft het heel goed gedaan, door vanaf de eerste strook druk te zetten op het peloton. Het ging de hele dag snel door de wind in de rug. In de eerste anderhalf uur reden we 53 gemiddeld', zo looft hij de ploeg van Van der Poel bij Eurosport.
Reageren op de aanval van de wereldkampioen deed niemand. 'Het werd snel een kleine groep en toen Van der Poel ging, werd erachter gespeeld. Alle moves werden gevolgd, dus het was moeilijk voor mij. Ik had helaas twee rappe mannen bij me, waardoor ik vierde word. Daar kan ik blij mee zijn. Ik rijd vier keer top tien in de klassiekers, twee podiums, vierde in Roubaix. Nu neem ik even een pauze, maar ik mag zeker trots zijn.'
Laurence Pithie was voor de zoveelste keer een man die finale reed, maar net als in alle andere grote afspraken was het nog nét niet voor de jonge Nieuw-Zeelander van Groupama-FDJ. Dat lag in Parijs-Roubaix niet aan de benen, maar aan een valpartij. Daardoor viel Pithie weg uit de groep met Philipsen, Pedersen en Politt. Hij reed nog wel weer weg uit een andere groep, maar werd zevende.
'Het was een crazy race, vanaf de eerste strook tot aan de Vélodrome was het vol gas. Ik ben teleurgesteld dat ik uit die eerste achtervolgende groep viel, een kleine fout op gravel in een bocht. Ik heb daarna geprobeerd nog terug te komen, maar dat gat kreeg ik niet dicht. Een stomme fout ruïneert mijn race, eigenlijk. Ik ga zeker terugkeren in de toekomst', zo klonk zijn analyse bij Cycling Pro Net.
Dit moest zijn wedstrijd worden. Meeus, uitkomend voor BORA-hansgrohe, had zijn zinnen gezet op de Hel van het Noorden. Een achtste plaats lijkt dan erg netjes, maar de Vlaming bleek toch wel teleurgesteld. ´'Zelf had ik een goeie dag. Ik heb alleen lekgereden in het Bos van Wallers. Gelukkig zat er nog net genoeg lucht in om verder te rijden tot een goed moment om te wisselen', begint hij bij Het Nieuwsblad aan zijn verhaal van de dag.
'Mathieu gaat vroeg aan en daar achter counterden zijn ploegmaten alles', vervolgt de spurter. 'Ik heb me eigenlijk laten flikken bij het positioneren voor Mons-en-Pévèle. In principe had ik daar de benen om met het eerste achtervolgende groepje mee te zitten (de groep met Pedersen en Philipsen, red.), maar ik zat een beetje ver vanachter toen we opdraaiden.'
Mihkels werd dan weer knap tiende in de Noord-Franse wedstrijd. De talentvolle Est, pas twintig jaar oud, reed een zeer degelijke wedstrijd. 'Parijs-Roubaix werd mijn favoriete koers toen ik dit Monument een jaar geleden ontdekte, dus ik keek erg uit naar deze koers', vertelt hij in een reactie op de site van Intermarché-Wanty. 'Ik had echt medelijden met onze leider Laurenz Rex, die in het begin twee keer crashte. Ik ben blij dat hij geen grote blessures heeft opgelopen. Mijn ervaring van vorig jaar heeft mij geholpen, ook al hebben we deze keer anders geracet.'
'In het Bos van Wallers reed ik pas lek in de laatste honderd meter', duidde Mihkels. 'Gelukkig konden onze medewerkers langs de weg mij snel helpen, zodat ik terug kon keren naar de eerste groep. Het kostte me behoorlijk wat energie, dus ik had het moeilijk in de volgende paar secties. Nog meer pech had ik toen ik met nog 35 kilometer te gaan opnieuw een lekke band kreeg. In de slotkilometers kreeg ik dan weer last van krampen. Maar ik gaf nooit op, ook niet toen ik op de laatste kasseistroken opnieuw werd gelost. In de sprint heb ik alles gegeven wat ik had. Deze toptiennotering maakt mij heel blij en trots.'
Na zijn crash in volle finale in 2023 had iedereen hem een dikke top tien gegund in deze editie. Maar het ongeluk was opnieuw voor John Degenkolb, die twaalfde werd. Er zat echter zoveel meer in. 'Ik reed lek op het slechtst denkbare moment, maar ik heb nog steeds een goede race kunnen rijden. Daar ben ik blij mee. Parijs-Roubaix stroomt door mijn aderen, het is de meest heftige race van het jaar. Je kunt het met niets vergelijken. Van alle renners die ik in mijn carrière meegemaakt hebt, is Van der Poel de meest indrukwekkende die ik al gezien heb.'
Fred Wright kreeg een beetje de ondankbare taak om Matej Mohoric te vervangen als absolute kopman van Bahrain Victorious. 'Het is Roubaix: je blijft gewoon doorgaan en doorgaan', vertelt de Brit in een reactie op de ploegwebsite. 'Ik heb in het verleden veel pech gekend in deze wedstrijd, dus dit is echt speciaal en ik kan niet wachten om het weer te doen. Het was leuk om de finale te rijden van deze race, waar ik absoluut van houd.'
'Maar het was echt verschrikkelijk, de zwaarste race van mijn leven', was er bij Wright geen woord Spaans bij. 'Ik ben een beetje teleurgesteld dat ik geen toptienplaats heb behaald, maar ik heb het gevoel dat ik vandaag heb laten zien dat ik de benen had die ik tot nu toe misschien miste in het klassieke seizoen. Ik ben blij dat ik echt een rol heb gespeeld in de wedstrijd. Maar wat een wedstrijd was me dat.'
Tom Pidcock was eigenlijk dé surprise van de chef in de selectie van INEOS Grenadiers na zijn zware crash tijdens de verkenning van de openingstijdrit in de Ronde van het Baskenland. De jonge Brit was zoals verwacht niet top, maar eindigde toch nog op een respectabele zeventiende plek. 'Het was episch', vertelt hij op de website van de Britse formatie.
'Ik kan zien waarom het de naam De Hel van het Noorden heeft', vervolgde de man uit Leeds. 'Dat was nog eens wat anders. Het was vanaf het begin vol gas met een gemiddelde van 48 kilometer per uur. Het was echt gekkenwerk. Ik was blij dat ik dat eerste gedeelte achter de kiezen had en dat ik naar voren ben kunnen rijden. Daarna was het proberen om het zo goed mogelijk te doen. Aan het einde van de dag was dat ongeveer wat ik had, als de absolute kracht er niet is. De kasseien zijn nog steeds even hard!'
Stefan Bissegger was aanvankelijk samen met debutant Jardi van der Lee mee in de omvangrijke kopgroep. De Zwitserse hardrijder kende echter pech op een bijzonder slecht moment, waardoor een dichte ereplaats er niet in zat. 'Er zijn zeker een aantal positieve dingen om mee te nemen', zei Bissegger op de website van EF Education-EasyPost. 'Ik zat altijd in een goede positie, maar kende pech. Ik had krampen en daarbovenop moest ik door een lekke band van fiets wisselen.'
Kortom, pech alom voor de Zwitser. 'Op een gegeven moment blokkeerden ze de auto's achter de tweede groep en moest ik wachten om over de kasseien opnieuw de oversteek te maken. Vijf kilometer later valt er iemand (Cedric Beullens, red.) vlak voor me in een bocht. Ik zat er maar een paar meter achter en kon het gat niet dichtrijden. Ik zat er echt dichtbij. Als je presteert, is het de beste wedstrijd ooit en als je pech kent, is het veruit de zwaarste. Ik weet dat ik goed ben en dat ik hier bij de eersten kan eindigen als alles goed gaat.'
Lees het artikel op de mobiele website