De vrouwelijke toeschouwster die zondag gewond raakte bij een valpartij in de Ronde van Vlaanderen maakt het naar omstandigheden goed. Het gaat om Anke Sneyers, een goede G-atlete wiens broer Thomas werkzaam is als marketing officer voor Alpecin-Deceuninck. Hij deelde op Facebook hoe het gaat met zijn zus en richt zich ook tot iedereen die al een oordeel klaar had over de totstandkoming van de val.
Sneyers lag erbij toen er op 130 kilometer van het einde gevallen werd. Een crash waarbij onder meer Cees Bol, Alessandro Covi en Stefan Küng betrokken waren, maar vooral het beeld van de niet bewegende toeschouwster bleef na afloop hangen bij commentatoren en TV-kijkers. 'Anke stelt het gezien de omstandigheden goed: een stevig hoofdletsel met meerdere hechtingen en een gebroken sleutelbeen. Dit had veel erger gekund, zeker gezien de omstandigheden. Nog maar te zwijgen over de emotionele impact dat dit alles heeft op haar, mijn ouders en de vrienden die erbij waren', laat broer Thomas weten.
'Normaal reageer ik niet op Facebook-reacties, al zeker niet op internethelden, maar de omstandigheden verplichten mij er toe. De jonge vrouw die hier werd omver gereden is namelijk mijn zus, Anke', schrijft hij op zijn sociale kanaal. 'Wij zitten met de hele familie al JAREN in de koers, wij hebben in het peloton gereden of komen er dagdagelijks voor ons werk mee in contact.'
Anke kon niets doen aan de val. 'Samen met mama stond ze netjes van het parcours af, in de zijberm. Het parket doet momenteel onderzoek waarbij er meerdere getuigen - inclusief de ambulanciers achter het peloton - duidelijk hebben verklaard dat de val niet werd veroorzaakt door haar, maar wel degelijk door een andere toeschouwer die wel op de weg stond, waardoor renners moesten uitwijken, en zo Anke hebben geraakt.'
De reacties raken de familie Sneyers. 'Hoe al deze mensen in de reacties een oordeel durven vellen, zonder iets deftigs gezien te hebben, en zelfs reageren “geen medelijden” te hebben, daar word ik (sorry voor het woord) kotsmisselijk van. Aan al de internethelden: denk de volgende keer toch maar eens na, want voor je het weet (net zoals dit voor ons vandaag het geval was), gebeurt dit bij iemand die jou nauw aan het hart ligt'. besluit Thomas, die Mathieu van der Poel van zijn ploeg als pleister op de wonde wel de koers zag winnen.
In een interview met Het Nieuwsblad reageert Anke zelf ook op het vervelende ongeluk: 'Ik mag blij zijn dat ik er nog ben. Maar het is ambetant. Ik doe zelf aan topsport. Normaal ging ik vrijdag op stage vertrekken naar Spanje. En in plaats van morgen op de atletiekpiste te staan, moet ik naar het ziekenhuis voor mijn schouder en volgt mogelijk nog een operatie. Dat is dus spijtig, al besef ik dat ik vooral veel geluk heb gehad.'
'Ik was liever met mijn eigen sportprestaties in het nieuws gekomen', vertelt ze verder, met gevoel voor humor. 'Ik herinner me er zelf niets meer van. Die smak is één groot gat. Blijkbaar vroegen de ambulanciers mij hoe ik heette en hoe oud ik was. Maar ik kon nergens op antwoorden.' Dat beaamt ook moeder Sneyers: 'Ik dacht dat ik mijn dochter kwijt was toen ik haar daar op het asfalt zag liggen. Ze reageerde totaal niet meer. Ze lag op haar zijkant en haar ogen waren opengesperd. Ik begon te roepen tegen haar: "Anke, heb je pijn? Hoor je mij?" Maar niets dus. Dat was heel angstaanjagend.'
Lees het artikel op de mobiele website