Het openingsweekend van de Giro d'Italia was natuurlijk spek naar de bek van de klimmers, maar daarna mogen de snelle mannen toch in hun handjes knijpen. Maandag was er spurtkans één in Fossano, dinsdag volgt er gelijk een tweede op gekende wegen. In de Leiderstrui gidst je door de rit, finale en kanshebbers heen!
Na de relatieve wandeletappe van maandag krijgen de coureurs dinsdag een soortgelijke etappe voor de kiezen, al hebben we dit keer al te maken met iets meer hoogtemeters. Starten doen we iets na het middaguur in Acqui Terme, een historisch kuuroord tussen Turijn en Genoa in. Vanuit Acqui Terme zetten we koers zuidwaarts, richting Altare.
De eerste 75 kilometer lopen grotendeels vlak, waarna we net voor Altare een rechtse bocht maken om de Colle del Melogno (8,9 km aan 4,3%) mee te pikken. Op de top hebben we nog een klein plateautje, waarna de volgende veertig kilometer voor het overgrote deel in dalende lijn lopen tot de tussensprint in Savona, dat aan de kust van de Middellandse Zee ligt.
Vanuit Savona verliezen we het zeewater niet meer uit het oog tot de finish in Andora, waarbij we plaatsen - in een strook van zestig kilometer die we ook aandoen in Milaan-Sanremo - als Pietra Ligure en Laigueglia passeren. Iets na die tweede plaats, die we uiteindelijk kennen van de Trofeo aldaar, komen we bij een beklimming die we kennen van La Primavera: de Capo Mele, normaliter een drie-eenheid met de Capo Cervo en Capo Berta.
Ditmaal vangt het peloton in volle finale enkel de eerste van die drie aan, de Capo Mele, goed voor 1,5 kilometer klimmen aan 5,1 procent. Op de top is het nog minder dan drie kilometer fietsen, waarvan het grootste deel in dalende lijn is langs de kust. Inclusief enkele semi-bochten, zoals de organisatie het beschrijft, Een échte trein op de rails krijgen is dus moeilijk, terwijl het wel zaak is om voorin de top van de klim te overwinnen.
Op circa zevenhonderd meter van de aankomst vlakt het vervolgens weer wat af, maar desalniettemin komt het peloton met grote snelheid in de laatste rechte lijn terecht. Deze is achthonderd meter lang en wordt verreden op perfecte asfaltweg van acht meter breed. Al bij al mogen we deze finale dus zien als een kleine Milaan-Sanremo, inclusief belangrijke positionering voor de laatste klim en een listige afdaling, vooraleer het een spel zou kunnen worden tussen de beter klimmende sprinters en enkele eventuele aanvallers.
Beklimming
88,1 km: Colle del Melogno (8,9 km aan 4,3%)
Tijden
Start: 12.35 uur
Finish: rond 17.14 uur
We zitten aan de kust, dus dan kun je er de klok op gelijk zetten dat de wind vanuit zee komt. In deze is dat vanuit het zuidoosten, waarbij de wind gedurende de dag wel wat kan draaien aan een kracht van 3 op de schaal van Beaufort. De temperatuur komt uit rond de 18 graden Celsius.
Het klimmetje van dinsdag ligt nóg dichter op de finish en er is - door de afdaling - ook minder ruimte om het recht te zetten, dus in principe kan het nog wat meer kanten op dan woensdag. Daar animeerde Tadej Pogacar de finale al in zijn roze trui en dat zou dus ook zomaar het verhaal in rit vier kunnen zijn. Eén ding zal daarbij zeker zijn: de concurrentie staat op scherp.
Toch rekenen we - net als in de echte Milaan-Sanremo - vooral op een sprint. Daarbij heeft de winnaar van maandag, Tim Merlier van Soudal Quick-Step, natuurlijk wel een visitekaartje afgegeven. De Belg overleefde het klimmetje richting Fossano perfect, maar zal op de Capo Mele opnieuw zo'n prestatie moeten afleveren. In dat opzicht leek grote concurrent Jonathan Milan (Lidl-Trek) iets beter omhoog te gaan, daar hij de klim in circa vijfde positie rondde.
Ook Biniam Girmay kwam namens Intermarché-Wanty heel sterk voor de dag met een derde plek, wat hem met zijn punchkwaliteiten misschien nog wel een grotere kanshebber maakt. Olav Kooij (Visma | | Lease a Bike) zit dinsdag op zijn tweede dag na zijn val, dus in dat opzicht mogen we misschien nog niet te veel van hem verwachten.
De top tien van maandag was een enigszins verrassende, met namen als Jenthe Biermans (Arkéa - B&B Hotels), toch ook wel nog Tobias Lund Andresen (dsm-firmenich PostNL) en verder nog Ethan Vernon (Israel-Premier Tech), Stanislaw Aniolkowski (Cofidis), Fernando Gaviria (Movistar) en Alberto Dainese (Tudor). Stuk voor stuk gekende snelle namen, maar toch misten we er een heel hoop anderen die we misschien iets hoger hadden ingeschat.
Juan Sebastian Molano van UAE: elfde. De sterke Alpecin-Deceuninck-sprinter Kaden Groves: twaalfde. Caleb Ewan in het shirt van Jayco AlUla: dertiende. Bahrain Victorious-troef Phil Bauhaus: veertiende. Danny van Poppel, de hoop bij BORA-hansgrohe: vijftiende. En toch ook Laurence Pithie, de Groupama-FDJ-revelatie van het voorjaar: zeventiende. Al deze mannen zullen hopen dat ze het beter kunnen doen.
Mogen we naast Pogacar nog heren in de aanval verwachten? Wellicht de heren van INEOS Grenadiers, maar dan denken we eerder aan Filippo Ganna en Jhonatan Narváez. Houd die twee maar goed in de gaten.
Topfavoriet: Jonathan Milan (Lidl-Trek) en Biniam Girmay (Intermarché-Wanty)
Outsiders: Tadej Pogacar (UAE-Team Emirates), Tim Merlier (Soudal Quick-Step), Olav Kooij (Visma | Lease a Bike) en Filippo Ganna (INEOS Grenadiers)
Long shots: Kaden Groves (Alpecin-Deceuninck), Caleb Ewan (Jayco AlUla), Tobias Lund Andresen (dsm-firmenich PostNL), Ethan Vernon (Israel-Premier Tech), Alberto Dainese (Tudor), Jhonatan Narváez (INEOS Grenadiers), Danny van Poppel (BORA-hansgrohe) en Laurence Pithie (Groupama-FDJ)
Om op de poll te stemmen, open het originele artikel hier.
Lees het artikel op de mobiele website