Primoz Roglic heeft de zeer verlopen interessante vierde rit van Tirreno-Adriatico weten te winnen. De etappe werd ontsierd door een valpartij van Wout van Aert en Tom Pidcock op enkele kilometers van de meet, al leken beide mannen goed weg te komen. Mathieu van der Poel kon niet meedoen om de dagzege.
Voor de derde dag op rij moesten de renners meer dan tweehonderd kilometer overbruggen in Tirreno-Adriatico, wat het toch wel een wedstrijd van de lange adem begon te maken. Met een aankomst na een heuvelachtig circuit rondom Tortoreto was het in ieder geval wel een rit die als zeer interessant bestempeld mocht worden.
Mads Würtz Schmidt wist al ooit het peloton te verrassen in Tirreno-Adriatico. De Deen probeerde namens Israel-Premier Tech opnieuw voor zo'n stunt te zorgen, maar kreeg ditmaal enkel Davide Bais (EOLO-Kometa), Filippo Magli (Bardiani), Valerio Conti (Corratec) en Lucas Eriksson (Tudor) met zich mee. Dit vijftal kreeg een degelijke voorsprong, maar maakte nooiit echt aanspraak op de dagoverwinning.
Op zestig kilometer van het einde, net voor het betreden van de plaatselijke rondje, sloeg de nervositeit toe in het peloton. Hierdoor werd de kopgroep ook iets eerder dan van tevoren gedacht ingerekend, al mogen we dat beschouwen als een voetnoot in dit verslag. Met name de troepen van INESO Grenadiers, met onder meer Michal Kwiatkowski en Filippo Ganna, regelden het tempo.
Op 45 kilometer van de aankomst trachtte Mikkel Honoré (EF Education-EasyPost) de benen te nemen, maar ook zijn aanval werd vlotjes in de kiem gesmoord door zijn ex-ploeggenoten van Soudal-Quick Step. Die bepaalden het tempo in dienst van hun kopman Julian Alaphilippe, die duidelijk zijn zinnen leek te hebben gezet op succes. En zo geschiedde, de Fransman begon er op goed 35 kilometer van de meet al aan nadat zijn mannen uitgewerkt waren.
Alaphilippe lokte de concurrentie duidelijk uit hun kot, daar Adam Yates en Wout van Aert het gat naar de tweevoudig wereldkampioen toe reden. Dit gespuis kostte onder meer Tiesj Benoot, Biniam Girmay en vooral ook Van der Poel de kop. De Nederlander moest zich bij de eerste de beste versnelling laten uitzakken, wat toch geen fijn gevoel zal zijn.
Alaphilippe maakte wat selectie, maar in de afzink kwam een deel van de eerder geslagenen nog terug. Jumbo-Visma pakte vervolgens met Dylan van Baarle, Koen Bouwmen en Atilla Valter de controle op richting de tweede beklimming naar Tortoreto. Daar trok Quentin Pacher (Groupama-FDJ) de boel op een lint, wat nefast was voor onder meer witte trui Magnus Sheffield en dagfavoriet Pidcock.
Vervolgens trok het peloton voor een derde keer naar de slotklim, met opnieuw Jumbo-Visma op kop van het pak. Pidcock zette zich nog eens op kop van het peloton, om bij het uitzakken in botsing te komen met Van Aert. Beide mannen klapten tegen het asfalt, waarna ze elkaar de hand schudden. Gelukkig leek het zonder al te veel erg, zowel Van Aert als Pidcock kon zijn weg vervolgen.
Vooraan werd er ondertussen gewoon doorgekoerst, met onder meer een attente Valter. Damien Howson (Q36.5) en Lorenzo Fortunato (EOLO-Kometa) probeerden aan te vallen, maar dat bleek klein bier vergeleken met de cartouche van Hugh Carthy. Die nam enkele andere klimmers mee in zijn kielzog, waaronder Roglic en Wilco Kelderman. Op vijfhonderd meter van de meet plaatste de Sloveen zijn versnelling.
Roglic hield het koord, maar werd in het pak gezet door een slimme move van Victor Lafay. Yates volgde in het spoor, met ook Alaphilippe. Deze drie mochten om de zege vechten, waarvan Roglic de beste bleek. Lennard Kämna zat niet al te ver, hij mocht dus de leiderstrui aandoen. Kelderman werd vierde.
Lees het artikel op de mobiele website