Chaos, dat is wat centraal staat in de zestiende etappe van de Giro d'Italia. Deze zou vanuit Livigno over de Umbrailpass naar de finish lopen, maar gezien de erbarmelijke omstandigheden vonden de renners en ploegen het niet verstandig om te koersen. Roze trui Tadej Pogacar stond de pers voor aanvang van de rit te woord, maar vooral nummer vier Ben O'Connor fileerde de RCs.
'Wat kan ik zeggen? Ik probeer te blijven lachen, maar ik hoop dat het veilig blijft. Het regent en het gaat sneeuwen, ik hoop dat deze dag snel voorbij is', liet hij weten. 'Ik weet niet veel van de situatie, maar wat ik kan zien is dat het verschrikkelijk slecht weer is. In het hotel zag ik al heel wat sneeuwvlokken, en dat was op 1900 meter hoogte. Als we dan nog zeshonderd meter hoger zouden moeten gaan met de fiets, dan heb je het over heel veel sneeuw.'
'Ik denk niet dat het mogelijk is om zo lang te dalen na de Umbrail', aldus de Sloveen, die de RCS nog enigszins zijn hand boven het hoofd houdt. 'Als de rit beter ingedeeld zou zijn, dan zou het misschien nog wel kunnen.'
'Maar het is echt niet fijn om vanop 2500 meter hoogte af te dalen naar de vallei, waar we dan nog lang moeten koersen aan hoge snelheid. Dat is ook niet goed voor de gezondheid, maar laten we zien wat er besloten gaat worden. Ik hoop vooral dat er geen incidenten zullen voorvallen, zodat niemand na afloop spijt hoeft te hebben.'
'Het zou niet mijn eerste keer zijn in de sneeuw, maar je weet nooit wat er kan gebeuren. Ik ben niet degene die die beslissing moet maken, maar als renners hebben we wel aangegeven dat we na de Umbrailpass willen starten. De finish willen we dan op een andere manier bereiken', besluit hij.
Lees verder onder de foto.
O'Connor verscheen bij Eurosport voor de camera. 'Dit is één van de slechts georganiseerde wedstrijden, zo eerlijk moeten we zeker. Het is anno 2024 en we zitten nog steeds met dinosaurussen die niet menselijk kunnen denken. Voor de duidelijkheid: ik zou graag koersen, maar niet op 2500 meter hoogte met temperaturen rond het vriespunt met sneeuw.'
'Ook als we ergens anders starten, dan is er nog een wedstrijd', vervolgt de Aussie. 'Ik zou graag één van de organisatoren op de fiets zetten, hen deze rit laten rijden en dan na afloop vragen hoe het was', klonk het cynisch.
Lees het artikel op de mobiele website