Biniam Girmay (Intermarché-Wanty) heeft woensdag in België de semi-klassieker Circuit Franco-Belge naar zijn hand weten te zetten. In de listige slotkilometer in Mont-de-l'Enclus bleek hij over de sterkste benen te beschikken, waarmee er een opvolger voor Arnaud De Lie gevonden is. Axel Zingle (Cofidis) werd tweede, Marc Hirschi (UAE Team Emirates) derde.
Je moet het maar doen: amper drie dagen na het finishen van een grote ronde alweer aan de start verschijnen van een volgende koers. Kaden Groves (Alpecin-Deceuninck) en Juan Sebastian Molano (UAE-Team Emirates) deden het: zondagavond wilden ze in Rome nog meesprinten om de zege in Rome, woensdagochtend verschenen ze in Tournai of all places aan het vertrek van Circuit Franco-Belge.
De organisatie mocht verder rekenen op een mooi deelnemersveld. Titelverdediger en local hero Arnaud De Lie was er door een hoogtestage dan wel niet bij, met onder meer Biniam Girmay (Intermarché-Wanty), Marc Hirschi (UAE), Axel Zingle (Cofidis) en Rasmus Tiller (Uno-X) waren er nog voldoende smaken over om er een mooie finale van te maken.
Vijf minder bekende figuren kozen in de openingsfase het hazenpad, te weten Martijn Rasenberg (Parkhotel Valkenburg), Maximilien Juillard (Van Rysel-Roubaix), Victor Vercouillie (Flanders-Baloise), Théo Bonnet (Philippe Wagner) en Nathan Smith (Novo Nordisk). Ondanks wat tegenaanvallen kregen zij uiteindelijk een voorgift van pak 'm beet vijf minuten.
Het peloton had er relatieve vrede mee, met ploegen als Alpecin-Deceuninck voorop. Zij reguleerden het tempo in de grote groep, waarna Molano namens UAE het laatste gat naar voren dichtte. Vervolgens was het bergop al aan de sterkere figuren, waaronder Sjoerd Bax en nota bene Groves zelf. Op een moment van stilte was het Jonas Abrahamsen (Uno-X) die ervan wegreed, wat dan weer een reactie uitlokte van Pascal Eenkhoorn van Lotto-Dstny. Dit tweetal reed een mooie voorgift bijeen, maar werd wel binnen de perken gehouden door Alpecin-Deceuninck en Intermarché-Wanty.
Op 24 kilometer van de aankomst werden Eenkhoorn en Abrahamsen bij de lurven gevat, waarop er direct veel nieuwe (tegen)aanvallen waarneembaar waren. Wegkomen was wegens het torenhoge tempo in het peloton echter geen makkelijk karweitje en zo zagen vele dappere klanten hun pogingen stranden. Wel zorgde het slag om slinger demarreren voor uitdunning (en de nodige vermoeidheid) in het pak.
Ook op de laatste bestijging van de welbekende Knokteberg werd er stevig doorgetrokken, waardoor het peloton nog verder gereduceerd werd. En er ontstond zowaar een kopgroepje dat een groot gat bijeen wist te fietsen: Rota, Tiller en Bax vormden het leidende trio, dat bij het induiken van de laatste vijf kilometer een vijftiental seconden voorsprong te pakken had. Onder de vod waren dat nog altijd tien tellen. Maar het peloton (lees: hoofdzakelijk Cofidis en Uno-X) deed daarachter wat het kon en wist het drietal pas op 600 meter van de aankomst bij te halen. Daarop volgde op de flink oplopende aankomststraat een sprint, welke overtuigend werd gewonnen door Girmay, die met fietslengtes voorsprong de zege naar zich toetrok. Zingle en Hirschi vervolledigden het podium.
Lees het artikel op de mobiele website