De Giro staat voor de deur! Vanuit Nederlands perspectief denken we dan al gauw aan de eindzege van Tom Dumoulin in 2017. De Limburger won de roze trui na een episch gevecht in de slotweek met Nairo Quintana en Vincenzo Nibali. In die editie trokken de renners, net als in 2024, richting de klim naar het heiligdom van Oropa. Een plek waar Dumoulin warme herinneringen aan heeft. Ook bespreekt hij in In Het Wiel de topfavoriet van deze Giro: Tadej Pogacar.
Dumoulin vindt zijn Girozege uit 2017 naar eigen zeggen juist steeds waardevoller worden. En dan met name zijn ritzege op Oropa in rit 14. 'Ik vond mijn overwinning op Oropa heel mooi. Daar voelde ik zoveel macht ik mijn poten. Nibali zat in mijn wiel. Plotseling zag ik hem niet meer. Ik heb hem gewoon strak uit het wiel gereden. Hij gaf daarna een interview, zo van ‘dit kan niet, deze grote Hollandse zware jongen’. Hij was echt onder de indruk. Ik heb de nodige robbertjes uitgevochten met Nibali, maar dat vond ik wel een heel mooi compliment', beschrijft De Vlinder van Maastricht zijn rivaliteit met de geslepen Italiaan.
Dumoulin besteeg ook het podium van de Tour in zijn loopbaan, maar desondanks hield de Limburger altijd veel meer van de Giro. Dit komt grotendeels door koerssfeer in Italië, vertelt hij. 'De Fransen zelf vinden het wel gaaf dat hun land op de kaart staat. Maar ik zie hen minder genieten, minder trots zijn op het fietsen zelf. Dat heb je in Italië wel heel erg: liefde en passie voor de koers. Dat komt in de Giro heel erg naar boven. Ook als buitenlandse renner is dat fantastisch. Ik werd in 2017 net zo hard aangemoedigd als Nibali. Dat zul je in Frankrijk nooit zien.'
Terug naar het nu. Pogacar is de te kloppen man in de Giro van dit jaar. Daar bestaat ook voor Dumoulin geen twijfel over. Hij weet nog goed op welk moment hij wist dat de Sloveen een hele grote zou worden. 'Ik dacht: niemand gaat sneller zijn, dat kan niet. Ik reed mijn beste waardes ooit', vertelt hij over de tijdrit in de Tour van 2020 naar La Planche des Belles Filles. 'Pogacar was op dat eerste meetpunt precies even snel. Hij zag er helemaal niet uit als een wielrenner. Hij had nog een beetje babyspek en zat niet echt mooi op zijn fiets. Dat hij even snel was op het eerste gedeelte was een moment dat ik dacht: ‘wow’. Ik schrok er echt van.'
Lees het artikel op de mobiele website