Gri-gra-gravel! De zesde rit van de Giro d'Italia 2024 op donderdag 9 mei is een etappe die veel wielerliefhebbers al enige tijd geblokt hebben in de agenda's, daar het peloton de Toscaanse grindwegen die we kennen van Strade Bianche zal aandoen. Maar of de soep echt zo heet wordt gegeten als dat die wordt opgediend? Dat valt nog maar te bezien. In de Leiderstrui verklaart nader.
Torre del Kago Puccini, Viareggio. Dat is waar we deze zesde etappe van de Giro d'Italia zullen aanvangen, niet ver van de kust. De coureurs mogen de zee enkele dagen vaarwel zeggen, daar we landinwaarts Toscane intrekken. In het achterland van Pisa mogen de coureurs zeventig kilometer inkomen, alvorens de eerste hoogtemeters opdoemen.
Tóch kan deze fase uiteindelijk wel eens cruciaal blijken: voor veel van de klassementsrenners geldt dat ze de Giro in deze etappe niet kunnen winnen, maar wel verliezen. Zo was het ook in 2021, toen het peloton een kopgroep met Mauro Schmid als uiteindelijke winnaar ver weg liet rijden in een gravelrit naar Montalcino. Als er ook in deze rit een sterke groep met circa tien sterke mannen de benen kan nemen, kan het zomaar eens zijn dat het peloton ze pas terugziet na de finish.
Goed, we gaan door met de rit: de beklimming naar Volterra (9,8 km aan 4,2%) is het eerste obstakel van de dag zoals gezegd, waarna het eigenlijk constant op en af blijft gaan door de Toscaanse heuvels. Na 103 kilometer is er een klein rustmoment na de tussensprint, maar vervolgens zal de blik op het peloton vrij vlot op positioneren gaan. Alle hens aan dek op de provinciale weg, dat werk.
Check hieronder onze verkenning van de gravelstroken in etappe 6 van de Giro!
Na 130 kilometer staat de eerste van drie grindstroken namelijk te wachten. Vidritta, in Strade Bianche de eerste strook van allemaal, moet bedwongen worden, direct gevolgd door die van Bagnaia. Vooral die tweede zal angst inboezemen, daar het samenvalt met de 2,5 kilometer lange klim naar Grotti. Deze is zes procent gemiddeld, maar bevat ook stroken tegen de vijftien procent aan. In totaal zijn deze twee stroken goed voor 9,2 kilometer grind.
Als pakweg Pogacar de concurrentie ergens pijn wil doen, zal het hier moeten zijn. Vanaf dat moment is er nog veertig kilometer te koersen, waarbij het voor Toscane zo karakteristieke op en af niet geschuwd wordt. We hebben het over ongecategoriseerde beklimmingen, maar ook die tellen aan het einde van een lange, ongetwijfeld zeer nerveuze dag.
Op goed twintig kilometer van de aankomst komen we bij de derde en laatste van de gravelstroken, die van Pievina. 2,4 kilometer lang, maar bovenop zijn er ook bonificatiesecondes te rapen. Nadien zetten we direct een afzink in, om vervolgens via een streep vals plat door te trekken naar de muur van Serri di Rapolano. Mocht er nog jus in de benen over zijn, dan wordt die er hier nog eens uitgeperst.
Deze helling moet op 5,4 kilometer van de aankomst bedwongen worden, is 1,2 kilometer aan 8,4 procent, maar kent ook een smalle passage richting het einde waarbij de stijgingspercentages de twintig procent aantikken. Bovenop volgt er een afdaling van circa 1,2 kilometer, om vervolgens de laatste drie kilometer rechtdoor richting het stadscentrum van Rapolano di Terme aan te vatten. De laatste 450 meter lopen daar ook nog eens aan zes procent omhoog.
Beklimmingen
80,4 km: Volterra (9,8 km aan 4,2%)
140,4 km: Grotti (2,5 km aan 6,0%)
Tijden
Start: 12.55 uur
Finish: rond 17.13 uur
Stof happen! Het is donderdag circa 22 graden Celsius in Toscane, waar geen neerslag zal vallen. De wind komt aan een kracht van 3 op de schaal van Beaufort uit het noordoosten en zal dus voor het overgrote deel van de dag in de zij staan, maar in de finale vol tegen.
Wie? Wat? Waarom? Wanneer? Dat lijken de vier hamvragen voorafgaand aan deze zesde etappe van de Giro d'Italia. Enkele spurtersploegen filosofeerden op voorhand dat hun beter klimmende sprinter dit parcours mogelijk aan zou kunnen, maar op basis van het parcours moeten we die aanname eigenlijk wel wegwuiven. Mocht er een rappe man hier mee willen doen om de overwinning, dan zal het vermoedelijk via de vroege vlucht moeten zijn.
Die heeft namelijk een realistische kans van slagen, daar we verwachten dat het gros van de klasssementsploegen deze rit eerder conservatief aan zal pakken. Tadej Pogacar zou het als winnaar van Strade Bianche natuurlijk als een ideale aangelegenheid kunnen zien om druk te zetten op de concurrentie, maar gaat hij het risico nemen om zijn ploeg daar vroeg in de rit al voor te gebruiken en vervolgens zelf een deel van de positionering te moeten doen, wetende dat er ook maar goed twaalf kilometer over grindwegen zijn?
Lees verder onder de foto.
Daarentegen zal een heel aantal vrijbuiters deze rit met stip hebben aangeduid. Neem het Soudal Quick-Step-duo Julian Alaphilippe en Mauri Vansevenant, beide goed in de punchy beklimmingen die hier op de rol staan. Voor de Belg zou het daarbij een ideale gelegenheid zijn om het roze een dagje te 'lenen' van Pogacar, daar hij op lange termijn vermoedelijk geen gevaar is voor de Sloveen.
Als we naar de overige klassementsmannen kijken, dan stippen we types als Daniel Felipe Martínez (BORA-hansgrohe), Alexey Lutsenko (Astana Qazaqstan Team) en Romain Bardet (dsm-firmenich PostNL) aan. Mannen met explosiviteit in de benen, wat hen voordeel oplevert ten opzichte van pure klimmers als Cian Uijtdebroeks (Visma | Lease a Bike), Juan Pedro López (Lidl-Trek) en Ben O'Connor (Decathlon AG2R). Verder zijn we benieuwd naar ex-crosser Thymen Arensman namens INEOS Grenadiers en diens kopman Geriaint Thomas.
Kijken we naar de mannen die op dag één hun neus aan het venster staken, dan kom je ook bij Jhonatan Narváez (INEOS Grenadiers) en Maximilian Schachmann (BORA-hansgrohe) uit. De Ecuadoriaan ziet in Strade Bianche zijn favoriete koers en zal deze rit ook aangevinkt hebben, terwijl er met Filippo Ganna en Magnus Sheffield nog mannen van de Britse formatie zijn die ver kunnen komen. Schachmann stond in 2020 ook al eens op het podium van de grindkoers, maar wat voor al deze heren wel geldt: ze hebben een podium-kandidaat in de gelederen.
Lees verder onder de foto.
Alpecin-Deceuninck heeft met Quinten Hermans en Nicola Conci ook twee punchy types in huis, waar Kaden Groves misschien zelfs een slag kan slaan in de strijd om het puntenklassement. Astana Qazaqstan Team kan rekenen op Simone Velasco en Cristian Scaroni. Namens EF Education-EasyPost toonde Mikkel Honoré zich al meerdere malen, waar Ewen Costiou (Arkéa - B&B Hotels) dinsdag al héél even zijn neus aan het venster stak. Kevin Vermaerke (dsm-firmenich PostNL), Andrea Bagioli (Lidl-Trek), Andrea Vendrame (Decathlon AG2R) en voorjaarsrevelatie Laurence Pithie (Groupama-FDJ) moeten dat ook in zich hebben. Matteo Trentin van Tudor ook, maar bij hem valt het op dat hij - als voorjaarsrenner bij uitstek - Strade al sinds 2017 niet meer reed.
Verder hebben we twee top tien-klanten uit Strade Bianche nog niet benoemd: Filippo Zana namens het Jayco AlUla van onder meer Alessandro de Marchi als nummer negen, en Visma | Lease a Bike-pion Christophe Laporte, de tiende van dit jaar. Die kwam, net als collega Attila Valter - al tweemaal top vijf in Strade Bianche, echter hard ten val op woensdag, waardoor het aannemelijker lijkt dat de mannen van Visma | Lease a Bike vooral op Cian Uijtdebroeks moeten letten.
Topfavoriet: Jhonatan Narváez (INEOS Grenadiers) en Julian Alaphilippe (Soudal Quick-Step)
Outsiders: Tadej Pogacar (UAE-Team Emirates), Max Schachmann (BORA-hansgrohe), Filippo Ganna (INEOS Grenadiers) en Quinten Hermans (Alpecin-Deceuninck)
Long shots: Daniel Felipe Martínez (BORA-hansgrohe), Alexey Lutsenko, Simone Velasco (Astana Qazaqtan Team), Nicola Conci (Alpecin-Deceuninck), Mikkel Honoré (EF Education-EasyPost), Laurence Pithie (Groupama-FDJ), Mauri Vansevenant (Soudal Quick-Step) en Ewen Costiou (Arkéa - B&B Hotels)
Om op de poll te stemmen, open het originele artikel hier.
Lees het artikel op de mobiele website